متن تبلیغاتی که هوش مصنوعی می‌نویسد معمولا شبیه بقیه است: چند صفت بزرگ، یک فراخوان کلی، و هیچ نشانه‌ای از اینکه این متن برای چه کسی نوشته شده. مشکل بیشتر وقت‌ها از خود مدل نیست، از ورودی است. تا وقتی در پرامپت ننوشته باشید با چه کسی حرف می‌زنید، چه چیزی پیشنهاد می‌دهید و چه شاهدی دارید، خروجی هم تکلیفش روشن نیست.
این مقاله همان حلقه را می‌بندد. اول می‌بینیم چه چیزی باید قبل از نوشتن پرامپت آماده باشد، بعد ساختار یک دستور درست را می‌چینیم، دو نمونه کامل با AIDA و PAS می‌نویسیم و آخرش معیاری می‌دهیم که از میان نسخه‌های خروجی، قابل انتشارترین را جدا کنید.
اطلاعات لازم در بریف تبلیغ؛ پیش از نوشتن دستور چه چیزی آماده کنید
«یک متن تبلیغاتی خوب برای من بنویس» تقریبا همیشه خروجی بی‌مصرف می‌دهد. مدل در این حالت مجبور است مخاطب، مزیت و لحن را از خودش بسازد و نتیجه‌اش متنی است که به هیچ برند مشخصی نمی‌خورد.
چهار چیز را قبل از پرامپت روشن کنید. اول، مخاطب دقیق؛ نه «همه مردم»، بلکه گروهی که مشکلش را می‌شناسید. دوم، پیشنهاد و مزیتی که برای همین مخاطب معنادار است. سوم، شواهدی که پشت ادعا می‌ایستد: تجربه مشتری، نتیجه پروژه یا ویژگی‌ای که واقعا وجود دارد. چهارم، کانال انتشار و محدودیت‌ها؛ طول متن و کلمه‌هایی که نباید بیایند.
اگر شاهد واقعی ندارید، همان را در پرامپت بنویسید و از مدل بخواهید شاهد نسازد. این یک خط، بیشتر از هر جمله تبلیغاتی دیگری جلوی ادعای بی‌پشتوانه را می‌گیرد. وقتی این چهار مورد آماده باشد، پایه‌ی محکمی برای تولید متن تبلیغاتی با هوش مصنوعی ساخته‌اید و خروجی از کلی‌گویی فاصله می‌گیرد.
ساختار پرامپت با مخاطب و پیشنهاد مشخص
بخش «نقش» را کوتاه بنویسید. نقش طولانی و ادبی، لحن خروجی را شعاری می‌کند. یک جمله مثل «نقش: کپی‌رایتری که مستقیم سر فایده محصول می‌رود» کافی است.
بخش‌ها را شماره‌گذاری کنید و همیشه با همین ترتیب بنویسید: هدف، مخاطب، پیام و پیشنهاد، شاهد و ممنوعیت‌ها، شکل و طول خروجی. ترتیب ثابت فقط برای مرتب بودن نیست؛ باعث می‌شود خروجی دفعه بعد هم قابل تکرار باشد و مجبور نباشید هر بار از صفر پرامپت بسازید. شیوه‌ی دقیق نوشتن ورودی را در راهنمای توضیح درخواست به واجیک می‌بینید.
بعد، درد مخاطب و راه‌حل را ساده بنویسید. مخاطب الان چه مشکلی دارد و محصول دقیقا کدام بخشش را حل می‌کند. همین دو جمله معمولا بیشترین اثر را روی کیفیت متن نهایی می‌گذارد، چون خروجی مستقیم به نیاز واقعی مخاطب وصل می‌شود.
نمونه دستور با الگوی AIDA
AIDA برای مخاطبی است که هنوز شما را نمی‌شناسد: توجه (Attention)، علاقه (Interest)، تمایل (Desire)، اقدام (Action).این الگو مخاطب ناآشنا را از یک جمله که توجهش را می‌گیرد تا یک قدم مشخص جلو می‌برد.
در پرامپت مشخص کنید هر بخش چند جمله باشد و کلمه کلیشه‌ای به کار نرود. خروجی را در چهار سطر جدا با برچسب بخواهید. مزیتش این است که اگر یک سطر ضعیف بود، فقط همان را بازنویسی می‌کنید، نه کل متن.
نمونه پرامپت تبلیغ نویسی با این الگو:
• نقش: کپی‌رایتر فروش، با جمله‌های کوتاه و بدون شعار.
• وظیفه: یک متن تبلیغاتی با الگوی AIDA برای معرفی یک نرم‌افزار مدیریت تسک بنویس.
• مخاطب: مدیران تیم‌های کوچک که کارها بین پیام و فایل و تماس گم می‌شود و کار عقب می‌افتد؛ این برند را نمی‌شناسند.
• پیشنهاد: یک داشبورد ساده برای تقسیم کارها، بدون نیاز به آموزش طولانی.
• الزامات خروجی: چهار سطر جدا با برچسب Attention، Interest، Desire و Action. هر بخش حداکثر دو جمله. کلمه کلیشه‌ای ممنوع. اگر شاهد واقعی نداری، شاهد نساز.
نمونه دستور با الگوی PAS
PAS برای مخاطبی است که درد را می‌شناسد و دنبال راه‌حل است: مشکل (Problem)، پیامد (Agitate)، راه‌حل (Solution).اینجا لازم نیست مخاطب را با موضوع آشنا کنید؛ باید نشان دهید موقعیتش را می‌فهمید.
حساس‌ترین بخش، همان پیامد است. در پرامپت بنویسید روی پیامد مشخص و واقعی مشکل بماند، نه ترساندن و بزرگ‌نمایی. هدف این است که مخاطب حس کند موقعیت سختی‌اش فهمیده شده، نه اینکه فکر کند دارد فریب می‌خورد.
پرامپت نمونه:
• نقش: کپی‌رایتر شفاف و نتیجه‌گرا.
• وظیفه: یک متن تبلیغاتی با الگوی PAS بنویس.
• مخاطب: فریلنسرهایی که وقت زیادی را صرف هماهنگی‌های تکراری با کارفرما می‌کنند.
• مشکل: وقت کار مفید، صرف پیام‌های پراکنده و اصلاحیه‌های پشت سر هم می‌شود.
• پیامد: روی عقب افتادن کارهای دیگر تمرکز کن، بدون ترساندن و اغراق.
• راه‌حل: ابزار ساخت بریف خودکار، که کارفرما از اول خواسته‌اش را دقیق می‌نویسد.
• الزامات: سه سطر مجزا، و سطر راه‌حل مستقیم به یک دعوت به اقدام وصل شود.
ارزیابی و مقایسه نسخه‌های خروجی
وقتی چند نسخه روی میز است، قضاوت بر اساس حس لحظه‌ای کار را خراب می‌کند. معیارها را قبل از دیدن خروجی بنویسید تا مقایسه منصفانه بماند. پنج معیار کافی است: وضوح پیشنهاد، یکی بودن پیام اصلی، پشتوانه‌ی هر ادعا، تطابق با لحن برند، و روشن بودن فراخوان.
متن را کنار نمونه‌های تاییدشده‌ی قبلی بگذارید و جمله‌بندی را بسنجید، نه فقط معنی کلی را. رعایت حفظ لحن برند در محتوای هوش مصنوعی جلوی دوگانگی صدای برند را می‌گیرد؛ اگر هر خروجی یک جور حرف بزند، مخاطب زودتر از چیزی که فکرش را می‌کنید متوجه می‌شود.
اگر خروجی لحن درست را نگرفت، اول ورودی را بازبینی کنید. راهنمای چرا متن با لحن برند نوشته نشده است، معمولا همین‌جا به کار می‌آید. در نهایت متنی می‌ماند که پیامش یکدست است، حرف اضافه ندارد و دعوت به اقدامش معلوم است.
کنترل ادعا و آماده‌سازی برای آزمون
هوش مصنوعی به «اولین»، «تضمینی» و «بهترین» علاقه دارد، چون این کلمه‌ها وزن دارند. قاعده این است: این صفت‌ها فقط وقتی می‌مانند که در بریف سند قابل دفاع داشته باشند؛ وگرنه حذف می‌شوند.
هر عددی هم که منبع ندارد باید حذف شود یا جایش خالی بماند تا خودتان عدد واقعی را بگذارید. بعد از این پاک‌سازی، متن آماده‌ی آزمون A/B است.
در آزمون فقط یک متغیر را عوض کنید: یا تیتر، یا فراخوان، نه هر دو. اگر هم‌زمان چند چیز را تغییر دهید، نتیجه هیچ چیزی به شما نمی‌گوید جز اینکه یکی از نسخه‌ها بیشتر فروخت.
یک بریف واقعی و پرامپت خودتان را در واجیک امتحان کنید و نسخه‌ها را با همین معیارها بسنجید.
سوال‌های رایج
AIDA یا PAS؛ کدام را برای کمپین انتخاب کنیم؟ اگر مخاطب شما را نمی‌شناسد و تازه باید موضوع را بفهمد، AIDA. اگر درد را می‌شناسد و دنبال راه‌حل است، PAS زودتر به نتیجه می‌رسد.
چرا خروجی هوش مصنوعی کلی و شعاری می‌شود؟ معمولا یا نقش را طولانی و ادبی نوشته‌اید، یا نگفته‌اید از کلمه‌های کلیشه‌ای و ادعای بی‌سند استفاده نکند، یا مخاطب را دقیق مشخص نکرده‌اید.
در پرامپت چطور جلوی ادعای بی‌پشتوانه را بگیریم؟ صریح بنویسید فقط بر اساس شواهدی که داده‌اید بنویسد و اگر شاهدی نیست، عدد و مدرک نسازد. بعد هم یک بار خروجی را با بریف تطبیق بدهید.
